Het is zaterdagochtend 10 oktober, knettervroeg rond 7.30 uur op het parkeerterrein bij VV Berkdijk in Kaatsheuvel. Elf zenuwachtige koppies verzamelen zich in hun rood-zwart tenue voor de belangrijkste wedstrijd van dit seizoen. Tijn, Kjelt, Finn, Jason, Bink, Dani, Jakub, Sem, Ceyhan, Kay en Rafael staan stuiterend te wachten tot het spannende avontuur kan beginnen. De energie zit er al goed in. Of zijn het de zenuwen? Want er staat vandaag iets belangrijks op het programma: de kampioenswedstrijd.

Door Michos, mama van Bink

Dit team heeft onder leiding van het gouden trio, Edwin, Ruud en Robert, nog geen punten laten liggen. In een lange karavaan auto’s vertrekken we naar Oosterhout. Deze tegenstander heeft al best wat wedstrijden verloren dus het lijkt een ‘easy win’ te worden vandaag. Nou, niets is minder waar. Lees en huiver.

Spannende start zonder doelpunten

Om 8.30 uur stipt: we gaan beginnen met drie wissels en acht toppertjes in het veld. En ook al staat er bij aankomst in Oosterhout een prachtige regenboog op ons te wachten, de wedstrijd laat in het begin nog weinig kleur zien.

VV Berkdijk begint best sterk maar je voelt dat er spanning in de lucht hangt. Deze kereltjes willen winnen. Jason en Kjelt voeren de druk direct lekker op naar voren. Daar moet die bal naartoe want daar moeten we doelpunten scoren. Dit zorgt ook gelijk voor wat slordige acties op het middenveld en wat ballen die ongecontroleerd worden weggeschoten. En er wordt veel te weinig overgespeeld. De jongens willen zó graag op goal schieten dat ze het teamspel even vergeten. En waar normaal de doelpunten om je oren vliegen blijven de netten aan beide kanten verrassend leeg. Lange tijd blijft de 0-0 op het scorebord staan. Het publiek begint steeds harder te supporten en te ijsberen. Want hoe kan dit nou, onze jongens, dit topteam? Waar blijven de doelpunten? We gingen dit toch makkelijk winnen?

Achterstand zorgt voor schrikmoment

En dan gebeurt het; alles wat je niet wil in een kampioenswedstrijd. De tegenstander weet toch een gat te vinden in de achterhoede en schiet de bal snoeihard in de netten. Kak, we staan met 1-0 achter. Wat gaat dit doen met de al zo zenuwachtige snoetjes? Weten ze zich te herpakken of laten ze hun koppies hangen? Gelukkig is het even rust en hebben we nog een troef in handen: het gouden trio Edwin, Ruud en Robert. Zij zijn de perfecte mix van positief coachen, duidelijkheid en een gezonde schop-onder-hun-kont-mentaliteit. Dit trio vult elkaar perfect aan; niet alleen in de derde helft maar ook op het veld. En na een heldere, positieve speech van de coaches roept één van de spelertjes: ‘En nu ga ik álles geven!' En de rest roept: ‘yes!!’ That’s the spirit, boys!

De rood-zwarte turbo’s zijn terug

Daar gaan ze weer, onze jongens. Het zijn 11 individuele talentjes maar het geheim van kampioen worden zit hem toch écht in teamwork. En dat lijken ze terug te hebben gevonden. Vol passie en energie worden de moeilijkste ballen door Sem en Rafael onderschept en naar voren gespeeld. Wat een helden! Soms ontsnapt er een spelertje van Oosterhout maar dan weten Dani, Finn of Ceyhan ze heel snel te stoppen. En anders staat daar ons topkeepertje Jakub nog. Bink, Tijn en Jason denderen keer op keer op de goal van Oosterhout af. Er worden onderling flinke aanwijzingen gegeven en iedereen lijkt zijn perfecte positie te hebben gevonden. Jason heeft voorin flink wat kansen maar zijn pogingen belanden allemaal helaas net op de lat. En ineens lijkt het of hij vleugels heeft gekregen. Hij krijgt de bal voor de goal waar bijna het hele team van Oosterhout staat te verdedigen maar weet hem aan te nemen en schiet: hoppa 1-1. De rood-zwarte turbo’s zijn terug!

En dat gevoel ging leven. Want ineens kregen ze allemaal vleugels. Er werd supergoed overgespeeld tussen Tijn, Bink en Jason en ook onze Finn was zeer gedreven om de bal richting de goal te krijgen. Kay schoot een aantal knappe ballen op goal, maar helaas ze gingen net over. Achterin bleef het ook opletten voor Dani, Ceyhan, Sem en Rafael want er kwam nog weleens een onverwachte uitbraak van een spelertje van Oosterhout. Maar ze wisten nu wat ze moesten doen, en hielden met elkaar de hele achterhoede dicht. Onze topkeeper Jakub stond uiterst geconcentreerd zijn goal te bewaken.

Van achterstand naar kampioensfeest

En daar was onze Tijn, de jongste van het veld, altijd super gedreven om doelpunten te maken en samen met Bink een gouden duo. Bink geeft de voorzetten en Tijn schiet ze binnen. Zo ook vandaag, want met een stand van 1-1 moest er wel snel een doelpuntje vallen. Maar ook dan staan ze er. Want Tijn krijgt de bal en schiet en hoppa de 1-2 staat op het scorebord. Tijn kan het zelf niet eens geloven maar alle spelertjes komen naar hem toe en springen op elkaar. Wat een feest. Nu zijn we los. Het publiek is uitzinnig en de coaches krijgen ook een steeds grotere grijns op hun gezichten. Gaat het ons vandaag dan écht lukken?

Door al deze passie en energie krijgt Oosterhout het moeilijk en scoren ze een eigen goal. Kan helaas gebeuren maar voor ons nu wel even extra fijn. Maar uiteindelijk moeten we wel gewoon op eigen kracht winnen. En dat weet Bink. Dus met een mega afstandsschot doet hij een poging om te scoren. En vraag niet hoe, en dat doet er ook niet toe, maar hij rolt zo de goal in: 1-4. Zet de kinderchampagne maar koud want dit gaan we niet meer afgeven. Toch weet ook Oosterhout nog een puntje te scoren. Onze jongens blijven echter ook strijden en onze stoere Finn weet de eindstand op het bord te knallen: 2-5. En dan klinkt het laatste fluitsignaal. De jongens, het publiek, de coaches iedereen is uitzinnig. Wat een fantastisch team is dit en wat hebben ze dit dik verdiend. Deze jongens spelen pas sinds dit seizoen in deze samenstelling, maar ze verdienen nu al met trots de eretitel 'Team'. Iedereen hoort erbij, iedereen gunt elkaar een doelpunt, iedereen helpt elkaar en nu mogen ze eindelijk met elkaar het kampioenschap vieren.

Trots op elf ware kampioenen

Als trotse voetbalmoeder heb ik zó van dit superteam genoten. Hier stond écht een team kampioenen. En daar zijn wij als publiek allemaal enorm trots op. Dankjewel, Tijn, Kjelt, Finn, Jason, Bink, Dani, Jakub, Sem, Ceyhan, Kay en Rafael dat jullie ons zó hebben laten genieten dit seizoen en dankjewel, Edwin, Ruud en Robert, jullie waren fantastisch en hebben deze 11 kanjers écht tot ware kampioenen gecoacht.

Ik ga nu even lekker nagenieten, een potje janken van trots en lekker aan de kinderchampagne. Op naar een volgend prachtseizoen!

Teamwork makes the rood-zwarte dream work