Met ruim achthonderd lopers en verdeeld over drie afstanden was de Retie Trail alweer een schot in de roos. De hoofdwedstrijd was een pittige bosloop van 31 kilometer en hierin stond geen maat op triatleet Tim Van Hemel. Maar ook de kampioenen van Retie mochten mee op het podium.
Door Eddy Leysen
“Toen we er destijds in 2018 mee begonnen, wisten we absoluut niet wat we moesten verwachten”, zegt Wim Godschalk als lid van de werkgroep van de Arendonkse atletiekclub ARAC, die dit loopfestijn organiseert. “De club wilde zich ook buiten de grenzen van Arendonk tonen en er was al een samenwerking met de Pierenloop in Ravels en Dwars Door Oud-Turnhout, maar in die andere buurgemeente Retie was er nog niets. Ik stelde voor om in de Retiese bossen een trail te organiseren en het bestuur ging daarin mee. Met succes, want met ruim achthonderd lopers dit jaar lopen we toch tegen onze limiet aan.”
Kampioenen
Elke loper uit de buurt kent het Prinsenpark wel, maar wie voor de langere afstand kiest, is vaak verbaasd over de mooie paadjes die hij of zij op zijn of haar weg tegenkomt. “Het parcours is zeker een van onze troeven. We hebben uiteraard aandacht voor het sportieve aspect, maar vooral het genieten moet tijdens de Retie Trail centraal staan. Wij hebben vooral oog voor de essentie van trailrunnen: een langere afstand langs smalle paadjes in de mooie natuur. We merken vaker en vaker deelnemers die van verder weg komen, maar zijn minstens even blij met de lokale verankering. Zo koppelen we er het Kampioenschap van Retie aan vast en ook dat leeft wel bij de lokale lopers. Toen ik deze zomer tijdens een andere jogging een loper in zijn shirt van Reties kampioen zag lopen, verscheen er meteen een glimlach op mijn gezicht.” De titels van kampioen van Retie gingen dit jaar naar Luc Van Herck en Goele Goossens op de 31 km, Kevin Bideloo en Lotte Van Mechelen op de 17 km en tenslotte naar Bas Godschalck en Marthe Meeus op de 8 km.
Verdiende winnaar
Op de lange afstand ging het verschroeiend hard, maar winnaar Tim Van Hemel had na één versnelling nog geen zekerheid over de overwinning.. “Het verschil bleef nog lange tijd zowat hetzelfde, maar toen we richting twintig kilometer gingen, had ik toch het gevoel dat mijn eerste achtervolger aan het plooien was. De voorsprong liep op tot boven de minuut. Vanaf dan heb ik gewoon geprobeerd het tempo aan te houden en doordat er geen druk van achteruit was, kwam ik nog relatief fris over de finish. Met het oog op de Hel van Kasterlee was dit een ideale wedstrijd, dit is het tempo dat ik in de tweede run daar wil aanhouden. Doordat ik dit jaar minder grote triatlons deed, heb ik hieraan meer aandacht geschonken en iets minder aan het zwemmen en het lopen. Dat maakt dat ik momenteel nog veel frisser ben. De vorm is al goed en dat smaakt naar meer. Hopelijk kan ik nog aan een startbewijs geraken voor de marathon van Kasterlee, waar ik ook wel kansen zie. Dat zou dan wel de laatste horde zijn richting de winterduatlon van eind december”, blikt Tim Van Hemel vooruit. Hij was overigens de enige loper die de lange afstand binnen de twee uur aflegde.