Jo Stoop mag zich de komende twee jaren dorpsdichter van de gemeente Kasterlee noemen. Van de drie kandidaten kon zijn poëzie de selectiejury het meest overtuigen. Jo zal als dorpsdichter acht gedichten schrijven voor en over de inwoners van Kasterlee. Hij volgt Mieke Emmerig op.
De kersverse dorpsdichter wachtte tot het laatste moment om zijn kandidatuur in te sturen. Het was burgemeester Ward Kennes die bij de bekendmaking als eerste het woord nam. "Na twee vrouwelijke dorpsdichters is nu de keuze gevallen op een man. We zijn er nu dus van overtuigd dat ook mannen gedichten kunnen schrijven. We mogen ook niet onderschatten hoe belangrijk de functie van dorpsdichter in onze gemeente is. Feestelijke gelegenheden krijgen door een gedicht een extra betekenis en geven het een extra toets. Eenvoudige of evidente dingen kunnen met behulp van de juiste woorden meer kleur en timbre geven aan iets en zo van iets gewoons iets ongewoons maken."
Vooraleer de 56-jarige Jo Stoop het woord mocht nemen, plaatste eerst zijn voorganger Mieke Emmerig nog even een woordje. "Wat me vooral is opgevallen is hoe snel de afgelopen twee jaar voorbij zijn gevlogen. Het voelt een beetje vreemd aan om nu de fakkel door te geven, net zoals het toen vreemd aanvoelde om dorpsdichter te zijn. Ik ben toen meteen beginnen schrijven en had nooit gedacht dat ik het in me zou hebben om zoveel gedichten te schrijven. Ik ben de gemeente ontzettend dankbaar dat ik dit deze periode heb mogen en kunnen doen, maar ik heb tegelijk ontzettend veel vertrouwen in mijn opvolger. Hij gaat dit ontzettend goed doen."
"De jury had een moeilijke opdracht om uit drie kandidaten de dorpsdichter te kiezen", vertelt Ellen Peeters, schepen van cultuur. "De keuze viel op Jo Stoop omwille van niet enkel de kwaliteit, maar ook de originaliteit en de eigenheid waarmee hij voor de dag komt. Hij weet zijn woorden zorgvuldig uit te kiezen en maakt zo nog meer ruimte voor verwondering."
Ontdekking
De gloednieuwe dorpsdichter Jo Stoop stond er een beetje onwennig bij. "Ik ben zo al geen groot redenaar en nu spelen de zenuwen me ook nog parten", vertelt hij. "Maar ik had nooit gedacht dat ik zou kunnen zeggen dat ik dorpsdichter ben. Ik ben destijds beginnen schrijven omdat ik niet altijd goed wist hoe het te zeggen. En op papier ging dat allemaal net iets beter. Ik wil mijn voorganger Mieke bedanken, maar ook het gemeentebestuur die dit alles mogelijk maakt. Ik begin aan mijn opdracht zonder grote verwachtingen, het wordt een ontdekking om te zien wat er op mijn pad komt. Of het nu gaat om grote verhalen of kleine dingen, ik weet niet waar dit avontuur me zal brengen. De twijfel om mijn gedichten in te zenden bleef aanwezig, omdat ik nog niet zo lang maar wel intensief bezig ben met poëzie. Wat mij aanspreekt in het concept van een dorpsdichter, is het idee om mee te luisteren naar het ritme van de gemeente en de mensen en dat te vertalen in poëzie. Hoewel ik zelf niet meer in Kasterlee woon maar in Nijlen voel ik nog steeds een sterke verbondenheid. De achtenveertig seizoenen dat Kasterlee mijn thuis was, hebben mij ook als dichter mee gevormd. Ik stap dan ook met veel enthousiasme in de rol van dorpsdichter.”
Een nieuwe dorpsdichter betekent ook afscheid van de vorige dorpsdichter. Op een van de ramen van de bibliotheek staat nu een stukje uit een gedicht van Mieke Emmerig, de tweede dorpsdichter van Kasterlee te lezen. Via de QR-code erbij kan je haar dorpsgedichten beluisteren en zo genieten van wat zij voor Kasterlee schreef. “We willen Mieke graag bedanken voor de woorden die ze tot bij de Kastelse inwoners heeft gebracht. Poëzie verbindt en versterkt de culturele identiteit van een gemeente, zo is de voorbije jaren zeker gebleken.”, zo zegt Ellen Peeters.